Medicijn als Hulpmiddel

We zijn er een beetje aan gewend geraakt dat medicijnen de oplossing zijn voor onze problemen. Met het inzetten van medicijnen ervaren we de rust en het vertrouwen dat alles vanzelf helemaal goed komt. Of het nou gaat over het zetten van gips bij een botbreuk, het gebruik van antibiotica bij een infectie of zelfs psychedelische middelen bij bewustzijnsverruiming. Met deze 3 voorbeelden ga ik laten zien waar jouw huidige visie van medicijnen en de manier waarop we ze inzetten te kort schiet. Ook lees je verderop wat daar de oorsprong van is en hoe ik ervoor zorg dat ik bijdraag aan gezonder medicijn gebruik.

Het allereerste en misschien wel allerbelangrijkste punt is dat we uit het oog verliezen dat het stiekem eigenlijk jouw lichaam is dat al het werk doet. Jouw eigen lichaam. Denk even terug aan het eerste voorbeeld. Bij een botbreuk helpt het zetten van gips weliswaar om het gebroken bot op zijn plaats te houden nadat het bot weer gezet is, en helpt het gips dus om het bot te beschermen tegen onverwachte elementen die zijn genezing negatief kunnen beïnvloeden, maar het is jouw lichaam dat het zware werk doet. Jouw lichaam detecteert de breuk, de leegte die opgevuld moet worden met nieuw materiaal, en creëert nieuwe botcellen die de breuk helen en zelfs steviger maken dat het was voor de breuk. Het gips helpt dus de ruimte te bewaren en de meest optimale voorwaarden te scheppen voor de heling die jouw lichaam helemaal zelf doet. Dat is precies iets wat vrijwel alle andere medicijnen doen, de voorwaarden creëren die je lichaam nodig heeft (/die handig zijn) om zichzelf te helen. Soms is alleen al het idee dat een medicijn gaat helpen voldoende voorwaarde om jouw lichaam te helpen zichzelf te herstellen. De wetenschap noemt dit het ‘placebo-effect’, ik noem het ‘het zelfhelende vermogen van je lichaam’. Bewuste aanwezigheid bij jouw ziekte en helingsproces is belangrijker dan elke voorwaarde die een stof buiten jezelf kan creëren.

Ook kan het zo zijn dat we met het gebruik van een medicijn weer een ander probleem uitnodigen in ons systeem dat op de lange termijn meer schade toe richt dan het oorspronkelijke probleem. Een bacteriële infectie bijvoorbeeld kan in bepaalde omstandigheden blijvende schade aanrichten en soms zelfs levens bedreigend zijn. Maar is het in al die andere gevallen echt nodig om naar de antibiotica te grijpen? Met ons vertrouwen in medicijnen zijn we ons vaak niet bewust van de gevolgen van het gebruik van deze medicijnen voor ons lichaam waardoor er een soort ‘better safe than sorry’ mentaliteit ontstaat. In dit voorbeeld haal je met een soms (/vaak) onnodige antibiotica kuur een schimmel in huis die in vele gevallen een plekje in je lichaam veroverd zelfs lang nadat de infectie waar je hem voor innam voorbij is. Het probleem wat dan ontstaat is dat deze schimmel na een tijd zijn eigen problemen gaat veroorzaken voor jou vanwege zijn parasitaire rol in jouw systeem. Het onttrekt daarbij belangrijke vitaminen, mineralen en bouwstoffen wat ervoor zorgt dat je vaak meer en ongezonder gaat eten dan eigenlijk nodig zou zijn, met als gevolg een verlaagd immuunsysteem en dus een hogere gevoeligheid voor bacteriële en virale infectie. Hierdoor ben je tot vervelends toe nog verder van huis dan toen je die eerste infectie wilde oplossen. Met vrijwel alle medicijnen is het zo dat ze ‘bijwerkingen hebben’. Het woord bijwerkingen mag je in vele gevallen gewoon vervangen door ‘giftige stoffen bevatten’, waar deze bijwerkingen vrijwel altijd het gevolg van zijn. Daardoor draait je lever overuren om deze stoffen te kunnen verwijderen uit je lichaam (niet altijd met succes). Bij chronisch medicijn gebruik is er meestal zelfs een kans op lever falen en nierschade, te lezen in ‘de bijwerkingen’.

Wat daarnaast gebeurd is dat medicijnen een afhankelijkheid kunnen creëren wat vaak terug te zien is op het gebied van mentale en emotionele ziekte en genezing. Hierbij grijp ik terug naar mijn derde voorbeeld, het gebruik van psychedelica (dit kan je ook verwisselen met veel verschillende verslavende middelen als cigaretten, drank of drugs, het heet niet voor niks ‘self-medicating’). Wat al dit soort middelen doen is een moment laten ontstaan waarin een bepaald gedeelte van ons bewustzijn wordt uitvergroot terwijl andere delen worden weggestopt. Bij veel psychedelica is het zo dat je enorm veel kan leren van de ervaring van het gebruik van dit medicijn. De crux in dit verhaal is dan ook dat je er van ‘kan’ leren. Zolang je er niet van leert, en dus de ervaring in zijn geheel kan integreren, ontstaat er een gat tussen je probleem en de oplossing dat met steeds meer helderheid zichtbaar wordt, maar tegelijkertijd steeds moeilijker te overbruggen wordt. Vaak gebeurd dit onbewust waardoor er dan een soort Pavlov conditionering ontstaat in jou die ervoor zorgt dat je de drug als ontsnapping inzet voor je zelf goed en wel door hebt dat je weer geconfronteerd bent met de wetenschap dat je dat gat in staat te turen dat is ontstaan tussen jouw pijn/trauma en de mogelijkheid het (weliswaar tijdelijk) te ontsnappen (dat heet dus een verslaving). Zo wordt het medicijn een kooi die je steeds steviger vasthoud in het ‘ziek-zijn’ dat je eigenlijk (on)bewust wilde ontsnappen of zelfs helen. Ook hierbij geldt dat psychedelica een giftig effect hebben op het lichaam. Zelfs de sjamanen van inheemse volkeren die veelvuldig met deze medicijnen werken in hun communities spreken uit dat het belangrijk is om het alleen te gebruiken wanneer het echt nodig is. Het kan een geweldig helend vermogen hebben op je bewustzijn en daarmee dus je mentaal en emotioneel trauma. Hierdoor krijg je een soort ‘het doel heiligt de middelen’ werking, wat niet altijd slecht is en in bepaalde gevallen zelfs ideaal blijkt te zijn, waar dus mee opgepast moet worden. Zelfs micro-dosing zou ik zelf niet aanraden, dat is namelijk gewoon langzaam vergiftigen met de kans op het ontwikkelen van een verslaving, zoals met de meeste medicijnen gebeurd.

Nu wil ik absoluut niet uitsluiten dat onder bepaalde omstandigheden medicijnen de perfecte en soms zelfs enige oplossing zijn om een ziekte te helpen helen. Heel vaak echter zorgt ons bewustzijn en het vertrouwen in de medicijnen ervoor dat we de verantwoordelijkheid voor onze heling buiten onszelf plaatsen, terwijl we ons eigen helend vermogen wantrouwen of zelfs geheel ontkennen. Hierdoor zien we over het hoofd dat we het ene medicijn over het andere kunnen verkiezen en daarmee bewuster ons eigen helingsproces kunnen doormaken. We vergeten dan dat het ‘ziek-zijn’ een moment is waarin er zich een leerproces ontvouwt waarbij medicijnen slechts de ondersteuning zijn om ons te helpen onze groei zo moeiteloos en met zo weinig mogelijk blijvende schade door te maken.

Belangrijk om hierbij in gedachten te houden is dat de farmaceutische industrie bestaat uit bedrijven. Hoewel jouw doctor waarschijnlijk (/misschien) het allerbest met jou voorheeft en je alle geluk en gezondheid van de wereld gunt en zelfs oprecht wil helpen helen, hebben zij niet altijd toegang tot de kennis of middelen waarmee ze dat kunnen doen: De mensen die werken in de geneeskunde worden betaald door de omzet die gemaakt wordt door de verkoop van hun dienst en de producten die ze voorschrijven. Opleidingen worden gegeven om de toekomstige werknemers in de geneeskunde alle kennis en vaardigheden aan te leren om die diensten uit te voeren en het gebruik van deze producten goed te kunnen inzetten. Nogmaals herhaal ik dat sommige behandelingen en medicijnen essentieel zijn voor het helen van mensen. Maar als je de bovenstaande inzichten hebt weet je dat jouw doctor indirect op is geleid door (/voor) de farmaceutische industrie. Dat klinkt ineens niet meer zo onpartijdig omdat je dan ineens te maken krijgt met mensen die geld verdienen aan de behandeling van jouw ziekte (die echt wel iets langer mag duren zodat er net iets meer geld verdiend mag worden, een foute diagnose is overigens ook niet zo’n probleem, better safe than sorry.. toch?)

Medicijnen in wat voor vorm dan ook; gips en chirurgie, supplementen en kruiden of zelfs psychedelische middelen, zijn een hulpmiddel dat onze groei en genezing enorm kan ondersteunen. Elk medicijn is in te grote hoeveelheden giftig, maar in precies afgestemde hoeveelheid en tijdsduur kan het de perfecte oplossing zijn. Het moment dat we echter van hen afhankelijk worden zullen ze ons beperken en onze vrijheid en verdere groei in de weg gaan zitten.

Medicijnen zijn een hulpmiddel dat ook ik in mijn praktijk inzet. Ik heb bewust die bedrijven uitgekozen die de producten maken waar ik mee werk, en ben me bewust van het feit dat zij geld verdienen aan mijn voorschrijven van hun producten. Ik zet mijn eigen kennis en gevoel in om ervoor te zorgen dat ik daarmee met zuivere producten werk die zo min mogelijk onnodig extra belasting geven aan jouw systeem tijdens jouw helingsproces. Mijn doel is om ervoor te zorgen dat ik op deze manier bijdraag aan een gezondere samenleving door gezonder medicijn gebruik, maar ook aan een gezondere farmaceutische industrie die de mensheid dient i.p.v. dat hij er aan verdient.

Ik werk met kruiden, mineralen, vitamine en bouwstof supplementen om jou lichamelijk de precies juist afgestemde ondersteuning te kunnen geven die je nodig hebt in jouw genezingsproces. Samen met coaching en energetisch werk is dit een geweldige manier om de volgende stap te zetten in jouw groei als mens. Of het nou gaat over sportdoelen, bewustwordingsprocessen of fysieke en emotionele klachten, kom vooral eens langs om te kijken hoe deze supplementen jouw proces kunnen ondersteunen.